توزیع جعرافیایی

امروزه در بخشها و دهات حومه نائین از جمله تودشك كه فرشهای مرغوبی در آن بافته می شود، دربرخی دیگر از بخشهای استان اصفهان از جمله اردستان و بیابانك و حتی مناطقی دورتر مانند طبس (استان خراسان) و قزوین فرشهایی با متابعت از طرح و تكنیك بافت نائین تولید و به بازارهای منتظر و مشتاق عرضه می شود.

آنچه در روستاهای جنوبی و شرقی و شمالی نائین بافته می شود دقیقاً در گستره نفوذ فرهنگی فرش نائین است. هنگامی كه این فرش از خور به سوی طبس و كاشمر و سبزوار حركت می كند به نوعی رفتهرفته از كیفیت تهی می شود.

در بافرون، جشوقان، تودشك زفره (در روستای مارشینان) و جندق فرشهایی مرغوب و با كیفیت عالی بافته می شود. اما در مناطق خور، اردیب، گرمه و مهرجان فرشها كیفیت نازتری می یابند. در مسیر خور به طبس نیز كیفیت فرش به علت استفاده از پشمها و رنگهای نا مرغوب و جفتی بافی پایین آمده است.

در روستای فرخی نیز فرشبافی رواج دارد كه قالیبافی آنها در حد متوسط است. اردیب و عروسان نیز قالیبافی متوسطی دارند ولی بهترین فرش منطقه از آن جندق است كه در آنجا فرش ابریشمی نیز بافته می شود.

روستاهای اطراف نائین در مسیر نطنز، نظیر جشوقان چو، (گش كو، جوشقان كوچك)، رحیم آباد، ورزنه، حزن آباد، اوشن بادافشان، میلاجرد، كوشكویه سگزی ومزرعه شور عموماً قالیبافی وجود دارد.

به موازات حركت از طرف روستاهای خور در مسیر بیاذه، فقر طبیعی منطقه همراه با عوامل فرهنگی بر كیفیت بافت قالی اثر می گذارد كه از آن نمونه می توان به پشم های نامرغوب و جفتی بافی اشاره كرد.

در منطقه تودشك، رنگرزی نیز رواج دارد، البته در سالهای اخیر استفاده از رنگهای شیمیایی همراه با قرمز دانه نیز در این مناطق رواج یافته است، كه این امر می تواند یكی از دلایل گریش رنگهای شفاف و یاقوتی به دست آمده از قرمز دانه به سمت رنگ قهوه ای باشد
در سالهای بین 1310-1340 كه فقر و قحطی كشور را فرا گرفته بود همانگونه كه در مقاله فرش نایین به آن اشاره شده است كارگا ههای قالیبافی در خور احداث شد
خاطراتی كه از آن زمان در اذهان مردم منطقه باقی مانده است بسیار تلخ و برای تعدادی رنج آور و اندوهگین است بطوری كه كابوس شبانه دختران قالیباف منطقه كارگاههای مخوف قالیبافی بود
این كارگاهها در زمانی تاسیس گردید كه افرادی بخاطر موقعیت خود در كشور به دیگران به چشم برده نگاه می كردند و با استثمار نیروی جوان و رایگان و فقط به بهانه آموزش قالی بافی جیبهای خود را از پولهای باد آورده پر می نمودند
در سالهای بین 1310-1340 كه فقر و قحطی كشور را فرا گرفته بود همانگونه كه در مقاله فرش نایین به آن اشاره شده است كارگا ههای قالیبافی در خور احداث شد
خاطراتی كه از آن زمان در اذهان مردم منطقه باقی مانده است بسیار تلخ و برای تعدادی رنج آور و اندوهگین است بطوری كه كابوس شبانه دختران قالیباف منطقه كارگاههای مخوف قالیبافی بود
این كارگاهها در زمانی تاسیس گردید كه افرادی بخاطر موقعیت خود در كشور به دیگران به چشم برده نگاه می كردند و با استثمار نیروی جوان و رایگان و فقط به بهانه آموزش قالی بافی جیبهای خود را از پولهای باد آورده پر می نمودند.
خاطرهای بسیاری را از زبان مادران خود در مورد اذیت و آزار در كارگاههای قالی بافی شنیده ایم و جالب است بدانید این كارگاهها دارای قوانین بسیار سختی همانند زندان ها داشتند.
كار در این كارگاهها از صبح زود تا پاسی از شب ادامه داشت و هر كارگاه دارای چند مسئول بود كه اكثرا همچون زندانبانان در سختگیری از دیگری پیشی می گرفتند . و چنان با دختران برخورد می كردند كه گویی اختیار جان آنان را دارا می باشند
این زندانبانان مطابق با دستور اربابان خود فقط وظیفه داشتند برده داری نمایند و مواظب باشند كه مبادا كسی نقشه خوانی را فرا گیرد و چه خوب وظیفه خود را انجام دادند.
این بردگان اجازه صحبت كردن و خندیدن را نداشتند و فقط می بایستی وظیفه خود را به نحو احسنت انجام می دادند و وای بر احوال كسی كه بیمار میشد و نمی توانست خواسته آنها را برآورده كند
كمترین نصیبش فحش و ناسزا و الفاظ ركیك بود و شلاق خوردن عادت هر روزه اشان شده بود
شاید درك موارد بالا در این دوره از زمان كمی سخت باشد ولی پدران و مادران این كودكان و دختران مجبور بودند به خاطر نان شب هم كه شده ساكت بمانند.
بعد از گذشت سالها هنوز هم اثرات رفتار آنان بر دوش خانواده های فقیر سنگینی می نماید
امیدوارم كه بتوانم به كمك همشهریان عزیز قسمتی از آن خاطرات تلخ را گردآوری نمایم كه دیگران به خود اجازه ندهند كه هر گونه كه دوست دارند مطلب در مورد بخش خور بنویسند.
حال سوالم را از نویسنده مقاله می پرسم
آیا شما تا به حال به بخش خور آمده اید
آیا مردم آنجا را می شناسید .
آیا می دانید چرا مردم بخش در این منطقه سكنی گزیدند و چرا به منطقه ما آخر دنیا لقب میدهند
آیا شما كه دم از كیفیت فرش نایین می زنید و می گویید كیفیت فرش منطقه ما پایین است دلیلش را می دانید
آیا خامه و ابریشم و نقشه مورد نیاز قالی را ما تهیه یا می سازیم
آیا تجار بزرگی كه قالی را به خارج از كشور قاچاق می كنند چیزی از كیفیت فرش می دانستند یا می دانند
و وقتی كه فرش با كیفیت و بی كیفیت فرقش در 5 تا 10 هزار تومان است چرا بایستی یك قالیباف بهترین ساعت عمرش را پای دار قالی صرف كند
آیا بهتر نیست به جای مقاله های تفرقه انگیز فكری به حال قالی كنیم
آیا بهتر نیست قالی بافان منطقه را بیمه كنیم
آیا بهتر نیست به جای دادن وام های كه سود آن كمر هر قالی بافی را می شكند با آنان كمك كنیم
آیا شما می دانید دختران قالیباف ما بخاطر همین قالی بی كیفیت چه درد های را تحمل می كنند
منع:http://www.groupkhoor.blogfa.com/