ماه مبارک رمضان و یک عالمه خاطرات شیرین ، بر پایی نماز جماعت صبح مسجدامام زمان و نماز جماعت ظهر و عصر مسجد جامع و نماز جماعت مغرب و عشاء در مسجد حضرت ابوالفضل (ع)
جایتان خالی....
سالها پیش که بچه بودیم وقتی ماه مبارک رمضان فرا می رسید چیزی که در ذهنمان یاد آوری می شد رفتن درب منازل با بقیه بچه ها بصورت دسته جمعی پس از افطار روزهای 15 به بعد و خواندن "الوداع" با یک ریتم منظم که انتهایش می خواندیم "تره" یا "خشک" تر بمعنی اینکه صاحب خانه چیزی برای خوردن می آورد و خشک بمعنی اینکه چیزی جهت خوراکی وجود ندارد اگر صاحبخانه می گفت "تره" برایش می خواندیم "خانه کیست که رو بر باده..... (مثلا) یه حسن آقا داره که شاداماده "و اگر صاحبخانه بدبخت می گفت که "خشک" برایش می خواندیم "خانه کیست که دالون(دالان)نداره ... صاحبش از گشنگی جون نداره" و فرار را بر قرار ترجیح می دادیم .بعضی اوقات افراد خانه از قصد می گفتند خشک و وقتی ما شعرش را می خواندیم از بالای پشت بام برویمان آب می ریختند و و این کار تا شب آخر ماه مبارک ادامه داشت البته اگه یه جایی می رفتیم و چیزی بهمون نمی دادند شبهای دیگر آنجا نمی رفتیم. الان که به گذشته ها می نگرم آهی از ته دل و حسرت بفراموشی سپردن سنت های شیرین ماه مبارک رمضان...
امسال جناب آقا سید جواد آلداود بعنوان روحانی در مهرجان تشریف دارند
