بالاخره پس از 51 روز تلاش  بی وقفه  امروز ساعت 13آب در قنات مهرجان   جاری شد

هرگز به طرف دریا نمی روم. از موجها می گریزم.

هیاهو را دوست ندارم. اگر باران بیاید و من رود شوم،

به تو می پیوندم، ای کویر گسترده و خاموش!

در تو می توانم عطش چندین هزار ساله ام را ببینم.

در تو می توانم تمام دریاها را پیدا کنم.

       جون توخود دریا بوده ای

ازکدامین زیباییهایت بسرایم

ازتپه های ماسه ایت که به مانند آب پاک وزلالوروانند

ازسفیدی پهندشت وسیعت بمانند بحر نمک

که دانه های بلورینش نوازشگرچشمهاست

ازبوته ها وگیاهانت که ریشه دردل خاک دارند

ازخزندگان وجانوران مقاومت

این نغمه راسر میدهند.دردل کویرنیز میتوان زندگی کرد

واززندگی لذت برد

چرا که زندگی درکویرروح مقاومت وایثار رادرانسان می سازد

وتجلی روح انسان بامقاومت وپایداری است

واین صفات نیک یک کویرنشین واقعی است

که آنها را ازتوآموخته است وبه آن می بالد

ازشگفتی هایت که انسان را غرق درحیرت می سازد

که درتو میتوا ن قدرت خدارا به نظاره نشست

ای کویرشگفت انگیز!