كجایند شور آفرینان عرش..................كجایند مردان بی ادعا.............كجا رفت تاثیر سوز دعا............من امشب خبر می كنم درد را...كه آتش زند این دل سرد را
هنوز هم صدای قدمهای استوار بسیجیان جان بر كف مهرجانی كه هر از گاهی سالهای ابتدای جنگ با اجرای مانور آمادگی خویش را جهت اعزام به جبهه های نبرد اعلام می داشتند به گوش می رسد . كلتوم مولتوم هایی كه بسوی دشمن فرضی پرتاب می شد یادش بخیر ...هنوز هم صدای همهمه جوانان در پایگاه بسیج و حضور شبانه روزی آنان به عشق رسیدن به كربلاهای ایران را می توان با گوش جان شنید .دوم خرداد سال ١٣٦١حال و هواي عشق و عاشقی واقعی در صحنه های جنگ در كوچه پس كوچه هاي خرمشهر و تنها يك روز مانده به حماسه بزرگ آزاد سازي خرمشهر و جشن شادی ایرانیان
و اما سكوتی سرد و بغضی گرفته در گلوی روستای مهرجان ........ آقا ابراهیم شهید شد . آری ابراهیم نیز برای همیشه رضایت و خشنودی خدا را بجان خرید و آماج گلوله های دشمن .
خبر شهادت ابراهيم شمسايي (آر پي جي زن)يكي از بسيجيان مخلص در مهرجان پيچيده بود از زمان شهادت تا رسيدن پيكر پاك اين شهيد بزرگوار ١٣ روز پرالتهاب براي مادر ،پدر،خواهر، برادر و در یك جمله تمامی مهرجان در انتظار ديدن روي دوباره فرزند و غزل خداحافظي براي هميشه غافل از اينكه پيكر پاكش در ديگر شهرهاي ايران در مهرجان شیراز دوش به دوش مي گشت و عاقبت با همت يكي از عزيزان مهرجاني (پسر عمو -محمد رضا شمسايي) ١٥ خرداد پيكر پاك شهيد بزرگوار به مهرجان اصفهان وارد شد و به آغوش خاك سپرده شد.
يادش گرامي و راهش پر رهرو باد.
دوم خرداد سالگرد شهادت "شهيد ابراهيم شمسايي"را گرامي مي داريم