اعتبار ،افتخار و پیشینه مذهبی بسيار ارزشمند"مهرجان"
مشاهیر مذهبی مهرجان را بیشتر بشناسیم.
جهت كسب اطلاعات دقیق تر به وبلاگ "شهید برات"لوگوی تبلیغی سمت راست وب سایت نيز مي توانيد مراجعه بفرمایید.
محمدحسین اعلمی مهرجانی در سال 1320 ق. در خطّه كویری نائین در روستای مهرجان، كه در حوزه جغرافیایی جندّق از توابع شهرستان نائین قرار دارد، دیده به جهان گشود.(كه فضای آن، به نور دانش دینی و ارزش‏های متعالی مذهبی، روشن بود. او در سایه پر مهر و محبت پدرش، دوران كودكی را پشت سر نهاد و كتاب‏های دینی، بویژه قرائت قرآن مجید، را از پدر دانشمند خود فراگرفت. پدر محمدحسین اعلمی، به شیخ سلیمان مهرجانی، شهرت دارد. با پژوهش و مطالعه در زندگی فرزندش، بر می‏آید كه او یكی از عالمان آن دیار و از شأن و منزلت والایی برخوردار بوده است
هنگامی كه محمدحسین، به سن ده سالگی می‏رسد، درسال 1330 ق، همراه پدر، روانه مشهد مقدّس و حوزه پربار طوس گردید. از قرائن برمی آید در مدّتی كه او در مشهد به تحصیل اشتغال داشته، پدرش نیز با او بوده است
در حدود سال 1335 ق. همراه پدرش از مشهد به زادگاهش مهرجان، برگشت و برهه‏ای از عمر خود را در آنجا سپری كرد. در این ایام كه محمدحسین به سن بیست سالگی رسیده بود، برابر مقرّرات آن زمان، به خدمت سربازی فراخوانده شد. حدود هشت ماه از خدمت را گذرانده بود كه بنابر عللی از ادامه خدمت معاف شد. از این پس، عزم خویش را جزم كرد و راهی كعبه دل‏ها، نجف‏اشرف، شد
مرحوم محمدحسین اعلمی، دانشوری فرزانه بود كه خود را به صفات ارزشمندی چون زهد، قناعت، پشتكار، عشق به عبادت و راز و نیاز به درگاه معبود زینت داده بود. در حالات او نوشته‏اند كه همیشه ساعتی پیش از طلوع فجر، بیدار می‏شد و به عبادت می‏پرداخت. در مدت اقامت در نجف و كربلا و قم، نماز شب خود را در حرم امامان معصوم (ع) و حضرت فاطمه معصومه (س) به جا می‏آورد و سپس نماز صبح و مستحبّات و تعقیبات نماز را انجام می‏داد.

ایشان فردی بسیار فروتن بود. به كوچك و بزرگ سلام می‏كرد و كمتر رخ می‏داد كه كسی در سلام كردن، بر او پیشی گیرد.

نمازهای واجب را غالباً با جماعت می‏خواند و تفاوت نداشت كه خود، امامِ جماعت باشد یا در ردیف مأمومین قرار گیرد.

او فردی بسیار قانع بود. از مال و منال دنیا به اندك بسنده می‏كرد و هرگز فریفته زرق و برق و ریاست‏های ظاهری دنیا نشد. او علاوه بر دوری از محرّمات، بیشتر مكروهات را نیز انجام نمی‏داد و بیشتر روزها، روزه می‏گرفت. او در زهد و پرواپیشگی به مقامی رسید كه در میان عالمان حوزه علمیّه حتی مردم كوچه و بازار، به «ابوذر زمان» شهرت یافت
شایستگی‏های علمی و اخلاقی مرحوم محمدحسین اعلمی حائری، از دیده شخصیت‏های طراز اوّل شیعه پنهان نبوده از این رو، به دیده احترام و تكریم به او می‏نگریسته‏اند. به عنوان نمونه، سخن برخی از آنان را می‏آوریم:

آیةاللّه آقا سیدابوالحسن اصفهانی: دانشمند بزرگ و برگزیده، محمدحسین اعلمی یكی از بزرگان و فضلای نجف است. او چندین سال در حوزه درس من حضور یافت. تا این كه بحمداللّه به جایگاه بلندی از دانش و تقوا رسید؛ به طوری كه سخنان او، قابل اطمینان و رفتارش، قابل اقتدا است.(16)

عالم برجسته عراق، سید هبةالدین شهرستانی: محمدحسین اعلمی، زنده كننده آثار بزرگان و یكی از نخبگان و دانشوران تقواپیشه است.

احمد امین انطاكی، محقّق برجسته عراق: فاضل زاهد، علّامه محقّق مؤلف كتاب ارزشمند دائرةالمعارف اعلمی.

آیةاللّه محمدحسین كاشف‏الغطاء، مصلح بزرگ اسلامی: علّامه بزرگوار ما تأیید شده از ناحیه خداوند متعال است. او در راه گسترش دین، رنج‏های طاقت‏فرسایی را به جان خرید.

علّامه اردوبادی: علّامه كم نظیر، شخصیت برجسته، حَسَنةالدهر، مایه زیبایی روزگار.(17)

آقابزرگ تهرانی، برجسته‏ترین رجال‏شناس معاصر: دانشور متتبّع، فاضل بزرگوار، علاقه شگفتی به تحقیق و مطالعه داشت. كتاب بزرگی را تألیف كرده كه من بیشتر مجلّدات آن را خوانده‏ام. و مشاهده كردم كه او در این راه، خیلی زحمت كشیده است و كتاب او مطالب گرانبهایی دارد.(18)

آیةاللّه سید موسی شبیری زنجانی: مرحوم اعلمی، وارسته و پاك و پاكیزه بود. همیشه مشغول نوشتن بود و بسیار مطالعه می‏كرد. گاهی در مدرسه فیضیه، به جای پدرم، مرحوم آیةاللّه سیداحمد زنجانی، نماز جماعت می‏خواند.(19)

آیةاللّه علی اشتهاردی: مرد باتقوایی بود و در مدرسه فیضیه زندگی می‏كرد و مشغول تألیف كتاب بود
مرحوم محمدحسین اعلمی صاحب چند فرزند بود كه اكثر آنان، از كسانی بودند كه راه پدر بزرگوار خود را ادامه دادند و در نشر و گسترش آموزه‏های دینی و نشر كتاب‏های علمی و دینی، نقش برجسته‏ای داشتند. مناسب است شرح حال كوتاهی از آنان را بیاوریم:

.1 محمدحسن اعلمی؛ در نجف به دنیا آمد. او سالیان درازی در حوزه علمیه نجف به فراگیری علوم دینی مشغول بود و به موقعیّت بالای علمی دست یافت. آن گاه از عراق به ایران آمد و در تهران اقامت گزید و برای نشر كتاب‏های دینی «مؤسسه طبع و نشر اعلمی» را بنیان نهاد.

.2 محمدحسین اعلمی؛ او نیز، كه همنام پدرش بود، در نجف دیده به جهان گشود و نزد پدر خود به تحصیل علوم دینی رایج در حوزه نجف پرداخت. وی نیز علاقه و شوق فراوانی به امور فرهنگی نشر آثار دینی داشت.

وی بعد از حاكمیّت حزب بعث عراق، تبعید شد و روانه سوریه و لبنان گردید. وی «بیروت» را بهترین شهر برای تحقّق بخشیدن به اهدافِ بلند خود برگزید و از این رو، در آنجا مؤسسه انتشارات اعلمی را بنیان نهاد. این مؤسسه كه یكی از پر رونق‏ترین و پرتلاش‏ترین بنگاه‏های انتشاراتی بیروت است، از گذشته تاكنون كتاب‏های زیادی را چاپ و منتشر كرده است.

ایشان بخصوص شیفته نشر آثار امامان شیعی و عالمان بزرگ شیعه بود و مسافرت‏های فراوانی انجام داد؛ به مصر، هندوستان و چند كشور دیگر عزیمت كرد و با عالمان معروف این ممالك ملاقات‏ها و مباحثاتی داشت؛ از جمله در قاهره با شیخ شلتوت، عالم برجسته و مفتی اعظم مصر، ملاقات و مذاكراتی انجام داد.

.3 شیخ محسن اعلمی؛ كه گویا در كربلا پا به عرصه وجود نهاد. وی بعد از این كه چند سال از عمر خود را در كربلا سپری كرد، به ایران آمد و در قم اقامت گزید و در قم رحلت كرد.

.4 علی محمداعلمی؛ او هم از عراق به ایران آمد و در مشهد مقدس ساكن شد.

مرحوم محمدحسین اعلمی یك فرزند دختر هم داشت كه شوهرش مرحوم سیدحسین شهرستانی بود.(21)

آثار و خدمات علمی‏
همان گونه كه اشاره شد، محمدحسین اعلمی حائری، لحظه لحظه عمر خویش را غنیمت می‏شمرد و همواره در حال تكاپو و مطالعه و نوشتن بود. آن بزرگوار، كتاب عظیمی به نام مقتبس الاثر فیما دُثر من الخبر تألیف كرد كه بعداً به «دائرةالمعارف اعلمی» اشتهار یافت.

این اثر ارزشمند و جامع، حدود 30 جلد است كه تمامی آن‏ها به زیور طبع آراسته شده است و در دسترس پژوهشگران جهان اسلام، بلكه سایر ملل، قرار دارد. آغاز این كتاب ارزشمند با چند تقریظ از بزرگان حوزه نجف، آورده شده است كه از مجموع این تقریظها، قدر و منزلت این كتاب بیشتر رُخ می‏نماید.

اثر دیگر ایشان كتاب تراجم «اعلام النساء» است كه در كتابخانه آیةاللّه مرعشی نجفی در قم موجود است.
همان گونه كه اشاره شد، مرحوم اعلمی در كربلا، كتابخانه بسیار ارزشمندی را تأسیس كرد كه نویسنده معروف عراقی، سلمان هادی طعمه، در كتاب محققانه خود، تراث كربلا، هنگامی كه كتابخانه‏های معروف كربلا را نام می‏برد، از كتابخانه اعلمی چنین یاد می‏كند:

«این كتابخانه از شیخ محمدحسین اعلمی حائری است كه یكی از دانشوران بزرگ كربلا بود. در این مجموعه فرهنگی، كتاب‏های بسیار ارزشمند در زمینه‏های مختلف وجود دارد كه شاید به دو هزار كتاب برسد». جندق و مهرجان‏

زادگاه این دانشور پركار، روستای «مهرجان» یكی از روستاهای بخش جندق از توابع شهر نایین است.

حسن عمید می‏گوید: «جندق بخشی از شهرستان نایین، در كنار كویر مركزی ایران و مغرب طبس و هوای آن بسیار گرم و خشك است.»
دكتر معین هم می‏گوید: «جندق شهرستانی است در میان كویر نمك كه ده بزرگ آن خور است. میرزا ابوالحسن یغما، شاعر، از آنجا برخاسته كه البته به این قلمرو، بیابانگ هم می‏گویند».
مرحوم دهخدا هم در لغت‏نامه بزرگ خود مطالبی در این باره نگاشته است؛(22) اما شاید از همه بهتر و مفصل‏تر، كتاب تاریخ نایین است كه مفصّلاً به معرفی نایین و روستاها و بخش‏های آن پرداخته است.
غروب اختر كویر
علامه بزرگوار محمدحسین اعلمی حائری بعد از عمری زندگی، زهد و تقوا و تحصیل و تحقیق، از این دنیا رخت بربست. او در سال 1393 ق(1351 ش) در جوار مرقد مطهر حضرت معصومه (س) چشم از جهان فرو بست. برای تشییع بدن پاك او، جمعیت زیادی حضور یافتند و از او به خوبی تجلیل شد.(23) سپس پیكر او را در جوار حضرت معصومه (س) در آستانه درب ورودی به صحن بزرگ، به خاك سپردند. نوشته لوح قبر او چنین است: «محمدحسین اعلمی حائری. عاش سعیداً و مات سعیداً
با تشكر از مدیریت محترم وبلاگ شهید برات- جناب آقای حمید رضا شمسایی
http://www.hawzah.net/Hawzah/Scientists/Scientists.aspx?id=5249
لينك بالا را مشاهده بفرماييد