سكوتي سرد، پايان زندگي هر انسان است ولی این سكوت در خصوص افرادي كه بزرگ منش بوده و تاثير گذار بوده اند بسيار معني دار است .سكوت ابدي يك شاعر نيز دنيايي از حرفهاي ناگفتني است .روز پنج شنبه در شهر خور تابلوي اعلانات يكي از ادارات بي اختيار توجهم را جلب كرد. اولين نگاهم به سوي اسم طغري جلب شد و ششمين سالگرد.و انگار جرقه اي در ذهنم زده شد و يادم آمد آن زمانهايي كه داداشم در شهر خور مشغول بكار بود و ١٤ فروردین سال ١٣٧٢ كه مرحوم پدرم به دیار باقی شتافت و خرداد سال ١٣٧٥ كه تيكه هاي استخوان بدن برات را پس از ١٢ سال مفقود الاثر بودن بهمراه پلاكي بريمان آوردند . مرحوم طغري با چيدن كلمات بصورتي بسيار استادانه كنار هم و سرودن اشعاري زيبا تسلي خاطرمان مي شد.خدايش بيامرزاد. از شعر و شاعري چيزي نمي دانم ولي خواندن اشعاري كه از ته دل سروده شده باشد و نوايي صادقانه دارد را درك مي كنم .شايد بارها و بارها اشعارش را مي خواندم و هر بار نكته جديدي مي يافتم. تصميم گرفتم بر مزارش حاضر شوم و فاتحه اي بخوانم . هیچگاه او را از نزدیك ندیده بودم وقتي به اتفاق يكي از دوستان بر مزارش حاضر شدم ابهت و بزرگي مرحوم طغري را احساس كردم. فردی كه در ذهنش قابلیتی باور نكردنی در ساخت جمله هایی پر معنی از كلماتی كه به تنهایی هيچ مفهومي ندارند را داشته است و اكنون همگان را با سكوتش اندهگين مي سازد.در خاطرم آمد كه واقعا مرگ را باور نداريم و هرگز در تصورمان نمي گنجد كه زماني تنها سنگ قبري نمايشگر وجودمان مي باشد. كه شايد هيچكس حتي براي لحظه اي از كنار آن عبور نكند .مرحوم ابوالقاسم یغمایی ملقب به طغری سال ١٣٠٢ دیده به جهان گشود و در بهمن ماه ١٣٨٠ دیده از جهان فرو بست . برات بر خود لازم می داند كه ششمین سالگردش را گرامی بدارد و بر خانواده و خاندان محترم یغمايي تسليت عرض بنمايد
خانوده محترم يغمايي
ششمين سال درگذشت مرحوم طغري را ضمن عرض تسليت به شما و دوستدارانش گرامي داشته و از خداوند منان خواستاريم كه روحش را با روح شهداي كربلا محشور گرداند
(از طرف برات ،حسین و حسن شمسایی،مادر شهید)
(بعلت عدم آشنایی با خانواده مرحوم نتوانستم اطلاعات كاملتری بهمره عكس از مرحوم طغری تهیه بنمایم اگر كم و كاستی در معرفی این مرد بزرگ داشتیم به بزرگواری خودتان ببخشید-حسنی)