(قابل توجه آن دسته از عزيزاني كه بدنبال راه و روش زندگي در گذشته هاي نه چندان دور مهرجان هستند)
روزگارانی دور كه برق نبود.یخچال نبود و سوسوی نور لامپ های موشی(پیه سوز)چشمان خسته و رنجور مردمان كویر نشین را در شبهای سرد زمستان وشبهای گرم تابستان نوازش می كرد و روشنی بخش خاطرات خوش آن روزگاران بود . مردمان جهت نگهداری گوشت و مواد غذایی فاسد شدنی و موادی كه دستخوش تغییرات ظاهری و مي توانست اسیر یك لقمه جانوران موذی و خانگی مخصوصا گربه های ملوس شود از چنبره استفاده می كردند.گفتن این كلمه و شنیدن آن در ذهن قدیمی ها هنوز هم خاطرات خوش گذشته را زنده كرده و بزاق دستگاه گوارش آنان را دو چندان می كند . آری دستگیره ذهنی بچه های آنروزها جهت ترشح بزاق دهان و سرازیر شدن آن از گوشه لب چنبره بود همانند امروز كه یخچال دستگیره ذهنی جهت سیر اب نمودن عطش خورد و خوراك بچه های امروزی می باشد. روزها گوشت را نمك زده و بقيه مواد غذايي را درون پارچه (جلوگيري از ورود گرد و غبار-مورچه-و......) می پیچیدند و شبها آن را جهت دور نگهداشتن از دسترس گربه و جانوران موذی درون چنبره می گذاشتند.
هنوز هم گربه ها بیاد آن روزها نیم نگاهی به چنبره های آویزان در خانه های متروكه دارند و یاد اجداد خویش را زنده نگه می دارند .زمانی كافی شاپ اجداد آنان همین چنبره های آویزان پر از گوشت بود و زمانی بهترين میدان تمرینی پرش ارتفاع اجدادشان بوده است
چنبره از چند تكه تخته كه بصورت مربع و بشكل پنجره درست شده اند می باشد كه چهار گوشه آن با طنابهایی بسته شده و تمامی آن طنابها به یك طناب واحد بسته و به سقف اتاق و یا ایوان خانه های قدیمی بروی قرقره آویزان می شده است. و سر طناب گوشه اتاق و در دسترس افراد بزرگ جهت بالا و پایین آوردن چنبره نصب می شده است.
از قدیمی ها كه می پرسی ابتدا آهی از نهادشان بلند می شود و پس از آن در باب چنبره سخن بر زبان می رانند .تصاویر فوق را از بالای پشت بام خانه ای قدیمی تهیه كردم . این چنبره از بالای سر شاهد خاطرات روزهای خوش و ایام دلتنگی صاحبان خویش بوده و هنوز در دلش نهان دارد . اشك شوق چشمان دختركان دم بخت هنگام خواستگاری و پچ پچ های بزرگترها جهت تصمیم گیری نهایی تا اشك غم چشمان مادر هنگام وداع با فرزندان خویش كه دیارشان را برای سالهای طولانی ترك گفتند را دیده و شنیده است. چنبره از آن بالا خوب دیده و می داند كه چه شور و حالی داشتند پسركان نوجوان و جوانان خسته و كوفته از كارهای كشاورزی و بسیار سخت روزانه هنگامی كه جهت استراحت دمی سر بر دامان پدران خویش می نهادند و دستان چروكیده و پینه بسته پدرانشان نوازشگر صورت آنان بود. آری خوب می داند و می فهمد و هزاران بار تفسیر كرده است نگاههای مضطرب و نگران مادران خانه را هنگامی كه چنبره را پایین می آوردند و دلشوره داشتند كه آیا آنچیز كه درونش نهاده بودند هم اكنون سالم و پا برجاست یا نه . و بیاد دارد شیرینی لبخند حاكی از رضایت پدر و مادر و سختی های بزرگ كردن بچه های كوچك را بدون هیچگونه دارو و درمانی و دیده است موهای آویزان تا روی زمین دختركان هفت ساله و صورت و چشمان بسیار زیبایشان را كه بروی دستان پدران خویش بعلت نبود امكانات پزشكی ساده براحتی و بعلت تنها یك بیماری پیش پا افتاده می مردند و داغی جانگداز بر دل مادران خویش می گذاشتند و .....و تا آخرین لحظه كه صاحبانش را بر روی دوش بسمت دنیایی دیگر می بردند و اطرافیانشان بر سر زنان نوحه می خواندند را همچنان بر یاد دارد .
چنبره همه چیز را بر یاد دارد و همچنان خواهد داشت
وچنبره همچنان برجاست ولی صاحبانش ........
همچنان خواهد ماند و زمانی ما نیز نخواهیم بود ولی ای كاش چنبره ای باشد كه خاطرات ما را نیز بسراید
نویسنده:حسنی یكی از مدیران وب سایت