اون روزها همه عشقشون اين بود كه تو شهر خور و با تيم هاي فوتبال روستاهاي همجوار مسابقه بدهند . واي چه استرسي حاكم بود وقتي بازي شروع مي شد انگار مسابقه فينال جام جهانيه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!چه شور و حالي داشتند چه دعواهايي مي شد داور ها هميشه به ضرر تيم مهرجان سوت مي زدند به نفع تيم هاي مقابل مي گرفتند چه دلخوري هايي پيش مي آمد هر چي بود شيرين شيرين بود و رد شد و رفت و ديگر نه از اينگونه تيم ها خبري هست و نه از اون همه شور و هياهو كه از ابتداي صبح كه برو بچه ها مي خواستند با اتوبوس به خور عزيمت كنند شيپور مي زدند و داد ###جهت ثبت نظر روي نظر دهيد پايين هر خبر چندين بار پشت سر هم كليك كنيد#####
و بيداد مي كردند بر عكس وقتي بر مي گشتند همه خسته و دلخور از باخت و يا از داوري و چه جرو بحث هايي با هم داشتند . زمين فوتبال همون زمين فوتبال ولي ................. بگذريم اين عكس كه آقاي حميد رضا كدخدا به ما امانت داده بهانه اي شد تا گريزي به آن دوران بزنيم و از شادروان مهدي (مهران)شمسايي يكي از بهترين جوانان مهرجان كه همه هم سن و سالانش از او خاطرات بسيار بسيار خوبي در ذهن هايشان دارندو بعنوان مربي و عاشق فوتبال و يكي از طرفداران پر و پا قرص تيم استقلال و يكي از پرسنل بسيار زحمت كش مركز بهداشتي درماني مهرجان و عضو شوراي اسلامي روستا يادي بكنيم روحش شاد .خدايش بيامرزاداسامي افراد ايستاده از سمت راست (حسن غلامرضايي مسئوا تربيت بدني-وهاب-بهنام هدايت-عليرضا كدخدا-حميد رضا اقبال-علي شمسايي-مرتضي اقبال-شادروان مهران شمسايي-محمد ياوري-محمد رضا شمسايي-عزيز داور خط-زرگر)
نشسته از راست (عباس رجبي-حميد رضا كدخدا-عباس آدمپيرا(صالح نيا)-حسن محمودشاهي-حميد رضا حيدر-عبد الرضا شمسايي)
توضيح اينكه با دوربين ديجيتال از روي عكس عكس گرفتم و اسكنر در دسترس نداشتم با عرض پوزش كه كيفيت خوبي ندارد